Pierwszym punktem wycieczki była wieś Strońsko. Seniorzy zwiedzili tam XIII-wieczny kościół pw. św. Urszuli i Jedenastu Tysięcy Dziewic – jeden z najstarszych ceglanych kościołów na ziemiach polskich. W świątyni zachowały się romańskie fragmenty murów, części nawy oraz okna prezbiterium. Jej najcenniejszym zabytkiem jest kamienny, półkolisty tympanon przedstawiający dwugłowego smoka – amfisbenę – pożerającego szarańczę. Ołtarz główny zdobi XVI-wieczny obraz Matki Boskiej z Dzieciątkiem.
Po spacerze nad malownicze starorzecze Warty grupa obejrzała zachowane polskie schrony bojowe z września 1939 roku. Obiekty te należały do punktu oporu stanowiącego odcinek głównej linii obrony Armii „Łódź”. Było to ważne spotkanie z historią regionu oraz okazja do przypomnienia wydarzeń, które rozegrały się tutaj podczas pierwszych dni II wojny światowej.
Dziewiętnastowieczny park podworski, położony na krawędzi doliny Warty, był wymarzonym miejscem na krótki odpoczynek i posiłek. Szczególną atrakcję tego miejsca stanowi stary, okazały drzewostan. W parku rośnie kilka pomników przyrody, wśród nich potężny, około 200-letni jesion wyniosły.
Na koniec wizyty seniorzy odwiedzili miejscowy cmentarz. Znajduje się tam kaplica cmentarna z 1821 roku oraz okazały pomnik poświęcony żołnierzom Armii „Łódź”, poległym podczas walk obronnych w rejonie Belenia i Strońska. Seniorzy zobaczyli także mogiły ponad dwustu żołnierzy, którzy zginęli w kampanii wrześniowej 1939 roku.
Ze Strońska uczestnicy pojechali do Sieradza, aby zwiedzić Sieradzki Park Etnograficzny. Jednym z najciekawszych znajdujących się tam obiektów jest zagroda Szczepana Muchy (1908–1983), mieszkańca wsi Szale pod Klonową, uważanego za jednego z najwybitniejszych sieradzkich rzeźbiarzy ludowych.
Szczepan Mucha pracował jako drwal, a następnie jako pomocnik gajowego. Rzeźbienie stało się dla niego sposobem wyrażania emocji oraz komunikowania się ze światem zewnętrznym. Swój dom i ogród otoczył niezwykłym płotem, którego sztachety i słupki zwieńczył profilami ludzkich głów.
Artysta posługiwał się najprostszymi narzędziami: piłą, siekierą, nożem oraz wykonanym własnoręcznie dłutem. Jego twórczość została odkryta w 1972 roku przez Zofię Neymanową, a w połowie lat 70. XX wieku docenili ją znawcy sztuki ludowej. Rzeźby Szczepana Muchy trafiły do kolekcji muzealnych i prywatnych w Polsce oraz poza jej granicami.
Zagroda artysty, pochodząca z przełomu lat 50. i 60. XX wieku, została przeniesiona do Sieradzkiego Parku Etnograficznego i zrekonstruowana w latach 1987–91. W domu, dawnej pracowni i ogrodzie można dziś oglądać liczne prace właściciela.
Wycieczka połączyła wypoczynek z poznawaniem historii, zabytków i sztuki ludowej regionu. Był to dzień pełen ciekawych opowieści, wspólnych rozmów i nowych wrażeń.
Fot. Krzysztof Kowalewicz (COWKiK UŁ)
