Wykład poświęcony będzie zjawisku mimetyzmu obserwowanemu wśród Keczua z Andów peruwiańskich (region Cusco). Stanowi on strategię relacyjną, poprzez którą – obok wymiany i drapieżności – Keczua wchodzą w relacje z bytami nie-ludzkimi, takimi jak góry, przodkowie czy Pachamama (Matka Ziemia). Omówione zostaną dwa typy mimetyzmu: językowy i performatywny. Pierwszy, oparty na praktykach językowych, ma na celu oswojenie niebezpiecznej Inności poprzez symulację pokrewieństwa. Drugi, performatywny, oparty jest na praktykach cielesnych i rytualnych, których celem jest wywołanie relacji wymiany niezbędnej do wytwarzania zasobów – minerałów, dobrych plonów oraz licznych stad zwierząt.
Zjawisko to zostanie omówione na konkretnych przykładach etnograficznych, takich jak praktyki związane z pasterstwem (libacje alkoholowe podczas rytuałów pasterskich), wydobyciem minerałów szlachetnych (górnictwo) oraz praktykami szamanistycznymi (karpay, tj. inicjacja szamańska). Analiza mimetyzmu opiera się na badaniach etnograficznych prowadzonych w latach 2013–2023 w Andach peruwiańskich, wśród społeczności Q’eros – jednej z lokalnych grup Keczua zamieszkujących region Kordyliery Vilcanota. Q’eros stanowią niewielką społeczność wysokogórską o charakterze rolniczo-pasterskim, tradycyjnie endogamiczną. Ich sposób życia opiera się na modelu gospodarki wertykalnej, w którym różne piętra ekologiczne wykorzystywane są do prowadzenia zróżnicowanych form produkcji rolniczej i hodowlanej, ściśle powiązanych z lokalnym środowiskiem naturalnym.
Seminarium odbędzie się 25 marca 2026 r. o godz. 15.30 w Instytucie Etnologii i Antropologii Kulturowej Uniwersytetu Łódzkiego przy ul. Lindleya 3/5, w sali D (na II piętrze).
WSTĘP WOLNY
